Van zaterdag 5 t/m maandag 7 september 2026,  logeerden we 2 nachten in het  'pittoreske' City Hotel Terneuzen. 
Lekker budget en voor die prijs een prima kamer.

De eerste dag, zaterdag, hadden we de eerste stop op de boulevard van Terneuzen. Daar rondgewandeld langs de westerschelde.


(Kleine zilverreiger, let op de kenmerkende gele voeten)

Daarna ingecheckt in het hotel, waar Paul sport ging kijken op TV, terwijl Trudie een wandeling maakte naar het kleine haventje aan de overkant van het hotel: "de Orteense Kreek".


's Avonds aten we HIER.
Daar zag Trudie nog een leuke bikini!

Zondag na het ontbijt reden we, na een tip van een medewerker van het restaurant, naar de nieuwe sluizen van Terneuzen.
We kwamen mooi op tijd om de sluizen in werking te zien en enorme schepen te zien!
.

Feitjes over de sluizen:

Na zeven jaar bouwen, 330.000 m³ beton en 11,5 miljoen m³ gebaggerde grond was het zover: de Nieuwe Sluis werd op 11 oktober 2024 officieel geopend door de koningen van Nederland en België. Een meesterwerk van techniek en visie dat letterlijk en figuurlijk deuren opent. Met een lengte van 427 meter, een breedte van 55 meter en een diepte van 16,44 meter behoort ze tot de grootste sluizen ter wereld – vergelijkbaar met het Panamakanaal. Vanaf nu varen ook de nieuwste generatie zeeschepen (Neo-Panamax) moeiteloos tot in het hart van Europa.

Het sluizencomplex in Terneuzen bestaat nu uit drie sluizen:

  • De Nieuwe Sluis: voor de grootste zeeschepen
  • De Westsluis: voor zeeschepen
  • De Oostsluis: voor binnenvaart



's Middags hadden we afgesproken bij vrienden die vlakbij in een vakantiehuis zaten om te komen lunchen en wandelen. Onderweg daarnaar toe hebben we een omweg genomen naar een Kasteel dat we via de navigatie tegenkwamen. 
Naderhand hadden we pas door dat we ineens in België reden :-)
Het is Kasteel ter Leyen in Boekhoute, gebouwd in de 15 eeuw. Helaas gesloten maar toch wat foto's kunnen maken, ook van het tegen over gelegen oude schip (op het droge).

Na de koffie en de lunch, met de vrienden gewandeld naar de Westerschelde, waar we grote containerschepen zagen voorbij trekken, veel vogels hoorden en je verwacht het niet: waterbuffels! 
Een deel van het schor wordt, als proef, begraasd door waterbuffels om het schor te verjongen.

En een kwikstaart die lekker op de poep van de waterbuffels zat.

's Avonds hebben vlak bij ons hotel gegeten op een mooi plekje bij Restaurant de Kreek, waar Trudie zaterdag al gewandeld had.